Waar Verhaal.
Het werd weer steeds drukker achter de fietsenstalling nu de zon er zich vaker liet zien. De vraag naar de pillen van Niko`s moeder steeg. Het gat in de markt werd slechts gevuld met paracetamol. "Twee keer niks!" zei Iep na z`n derde asperine. Met een gevulde jerrycan kon je het bewustzijnsniveau een stuk makkelijker be-invloeden. Maar de nieuwe vlierbloesemoogst lag nog te gisten. En die fruitwijn van Treesje, daarvan kreeg je alleen een rooie bek. Daar had je dus ook helemaal niets aan, achter de stalling. Maar als de nood het hoogst is...! De man met de grote jas! En z`n zakken vol hash! 'Bekko' was zijn naam. Bekko ging altijd liever dothappen dan penetreren. Vandaar die bijnaam.
Bekko had zijn jas vol met bruin spul, haz! noemde hij dat. "Genoeg om het hoge noorden plat te krijgen!" zei hij en daar triomfantelijk bij kijkend. Stom giegelend en voor zich uitstarend is hij nog achter de stalling blijven zitten op de jerrycan vol fruitwijn...........
Totdat Zeikema langs kwam. Zeikema, net zoals de rest van de familie met die naam, had altijd de grootste moeite met zijn plas ophouden. Hij kwam aanrennen terwijl hij z`n adem inhield. Zijn voorhuid reeds naar achteren geschoven, zo achter de fietsenstalling! Daar was Bekko niet van gediend! Een aquarium was koel en rustgevend. Maar een waterval van een Zeikema!? Bekko greep meteen naar z`n kladblok en schreef een bon voor -ongewenst urineverlies- uit. Ter plekke. Zeikema betaalde meteen contant en zei nog:"Sorry". Bekko bleef nog heel lang grinniken........